مجله اینترنتی اسرار نامه سبزوار

فرهنگ   /   20 فروردين 1392   /   کد مطلب: 1716   /   بازدید: 1054   /   نظرات: 2

روزی به یاد دیروز / خاطراتی از دبیرستان ابن یمین سبزوار

روزی به یاد دیروز  خاطراتی از دبیرستان ابن یمین سبزوار
بهار که به میانه می رسد ، در اردیبهشتی ترین روزهای سال ، مناسبتی عزیز در تقویم یادها و خاطره هامان می شکفد که از تمام گل های بهاری خوشبو تر است. مناسبتی در تکریم تعلیم و تقدیر از مقام پرمقدار معلم.
و چه زیباست که هر یک از ما در هر سطح و جایگاه و موقعیت شغلی و اجتماعی که هستیم ، در چنین ایامی به نوبه خود به پاسداشت با شکوه و عزتمندانه مقام معلم بپردازیم.
برخی از مخاطبان فرهیخته و همراهان همیشگی اسرارنامه به همین مناسبت از هم اکنون ، پیشاپیش به استقبال این مناسبت مهم رفته اند.
آقای حسین خسروجردی که یکی از نویسندگان توانمند و از چهره های شاخص فرهنگی دیار سربداران است ، ازجمله کسانی است که اخیراً متن زیبایی را در رابطه با روز معلم و یادآوری خاطرات ایام درس و تحصیل خود ، نوشته و برای اسرارنامه ارسال کرده است.
خسروجردی از داستان نویسان معاصر سبزوار است. از وی تا کنون چندین کتاب داستانی به چاپ رسیده  که  "تگرگ تاتار" عنوان یکی از این کتب ارزشمند می باشد. وی از دانش آموختگان سابق دبیرستان ابن یمین سبزوار بوده است.
دبیرستان ابن یمین در کنار دبیرستان هایی نظیر اسرار ، ایوب محمودی ، معراج ، گوهرشاد ، 17 شهریور و ... از قدیمی ترین و خوشنام ترین  مدارس دارالمومنین سبزوار است که شمار زیادی از تحصیل کردگان و چهره های فعال فرهنگی ، اجتماعی ، سیاسی ، اقتصادی و هنری امروز غرب خراسان رضوی ، در دوران تحصیل دانش آموز این دبیرستان بوده اند.
خسروجردی از سالها قبل در مشهد مقدس سکونت دارد ، اما علائق عمیق خود را به شهر زادگاهش دارالمومنین سبزوار حفظ کرده و هنوز هر زمان مجالی و فرصتی یافته در نشریات و اخیراً در وبسایت های اینترنتی کشور ، استان و سبزوار مطالب متعددی در رابطه با تاریخ ، فرهنگ و مسائل اجتماعی سبزوار منتشر کرده است.(برای آشنایی بیشتر با حسین خسروجردی هم اکنون می توانید روی اینجا کلیک کنید.)
خسروجردی هرچند به معنای مصطلح ، معلم نیست و به لحاظ شغلی در حرفه ای دیگر مشغول به کار می باشد ، اما وقتی که در نوشته های مطبوعاتی یا کتب متعددش ، از دل و جان به انتشار مطالبی برا ی معرفی تاریخ و فرهنگ دارالمومنین سبزوار می پردازد ، گویا معلمی دلسوز برای نسل های آینده سربداری است تا بدانند که نهال وجودشان در چه خاک پرافتخاری ریشه دارد و بدین ترتیب چنان که شایسته است ، قدر خود را بدانند.
 اینک در حالی که به تاریخ 12 اردیبهشت روز معلم نزدیک می شویم ، مناسب است که نوشته زیبای این نویسنده فرهیخته و توانمند سبزواری را در مورد خاطرات شیرین او از ایام تحصیل در دبیرستان ابن یمین و معلمان و هم شاگردی های آن سالهایش را منتشر نماییم .


روزی به یادِ دیروز
بزرگی می‌گویدکه : «زندگی را تنها با مراجعه به گذشته می‌توان فهمید ولی باید در آینده زیست.» بر این اساس اخیراً در شهر سبزوار که به شهر فرهنگ و فلسفه و ادبیات مشهور است، همایش و رویدادی میان اهالی فرهنگ اتفاق افتاد که سرشار از عاطفه و شعر و شعور بود. تا آنجا که بانی و میزبان این حرکتِ سزنده که ادارة آموزش و پرورش سبزوار بود باید این را نقطة عطف و اعتلایی این اداره قلمداد کرد که به نوعی می‌شود آن را رویای انسانیت نام گذاشت.
همایش، مُتشکل از دبیران و دانش‌آموزانِ دیروزین دبیرستان ابن‌یمین بود که با دنیایی از یادهای گرم از جای جایِ این سرزمینِ کهن و از کوچه پس‌کوچه‌های دلتنگ زمانه باز آمده بودند تا بار غم خستة خود را در این جمع ارجمند بزدایند. این همایش دارای چنان لطفی بود که از آن به راستی بوی خوش مهر می‌آمد. بوی خوش رحمان.
اصلاً مُرور دبیرستان ابن‌یمین، مُرور معصومانه‌ای‌ست که بی‌درنگ در ما خاطرات فراوانی را زنده می‌کند که در صدر آن آقای عظیمیان قرار دارد که از ورایِ این همه سال، او را در هیئت مردی متین و باوقاری که لبخند فروخورده‌ای دارد، به یاد می‌آوریم. با یک کلمة خلاصه شده که باورِ لیاقت است، بگذارید تا در ادایِ حق‌شناسی از آموزگاران شایسته خود، ابتدا روح جمعی همة آنها را پاس بداریم و بگوییم که صدایشان و یادشان همیشه نامِ زلال و زیبای بارش را در ما زنده و تداعی می‌کند و چشمة احوالمان را بهبود می‌بخشد و چگونه بگویم که شوق کمال یافتة ما، همیشه و تا ابد، مدیون تک‌تک آنهاست.
 بزرگترین حُسن این بزرگواران همانا روشنی و تابندگی آنها بود تا سوز اندیشه در ما، شعله‌ورتر بشود که گفت: تا نباشی آشنا زین پرده رمزی نشنوی و شنیدیم و همة ما شنیدیم و اگر همة ما آنجا جمع شده بودیم و با پیام‌های خوب آمده بودیم می‌خواستیم بگوییم که آنها یادگار مُحبتند. و اگر محبت و عشق ذات حرکت است، به یقین می‌گوییم که این حرکت در تک‌تک آنها حرکت انسانی و ثمربخش بوده است و همین حرکت بود که آموزگاران بزرگوار ما را به پای تخته سیاه می‌کشاند تا در اثبات یک قضیة هندسی به ما بگویند که احتجاج برهانی مبتنی بر علم است.
آنها با اثبات قضایای هندسی، خَردگرایی تجربی را به ما آموختند و با خونسردی عالمانه درس فیزیک را به منزلة حقیقت علمی در ما نهادینه کردند. آنها با ترسیم عناصر شیمیایی، نخستین تجلی حیات را به ما قبولاندند.
 دبیران زحمت‌کش دبیرستان ابن‌یمین با استغنا و قناعت خویش، درس دیگری هم به ما آموختند و آن این است که اهالی فضیلت، همیشه محروم هستند.
یکی دیگر از آموزه‌های این بزرگواران، آیین مردم هنری بود که پیش از این، ابن‌یمین فریومدی آن را ارج نهاده بود. ابن‌یمین شاعرِ پرشور و توانایی بود که دبیرستان ما به نام نیک و مردم‌مدارِ او مزّین شده بود. شاعری که مشفق و مددرسان فرهنگ و کلامی بود که می‌گفت:

اگر بَد کُنی چشم نیکی مـــــدار
که گر خار کاری، سَمَن نَدرَوی

باری دبیران ابن‌یمین، بهایی سزنده و ممتاز دارند که مصداق این شعر غمزده و زیبای حسین منزوی هستند که می‌گوید:

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستــم
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم

براین اساس اگر همة آموزگاران ما، بی‌دریغ‌ترین وُجُوهِ جانِ خویش را با زبان ادب و فضیلت و متانت آدمی به ما تقدیم کرده‌اند، پس همایش روزی به یاد دیروز، بهایی بود که به آنها پرداخت. و چنین است که احترام همة آنها به عنوان قدردانی و به عنوان یک فریضه چقدر دیر و دور ادا شده است.
 مگر نه آنکه آنها دبیران یگانه و توانایی بودند که با احساس و کششی نیرومند و کاملاً زنده درس را برای ما قابل فهم می‌کردند. آنها با عواطفِ بلیغ و رسایِ خویش، همیشه مُژده‌بخشِ نوعی فهم و شعور اجتماعی بودند.
 آنها کاغذ را دریا و حروف را پرندگان سفیدی می‌کردند که برفراز آب‌ها به پرواز درآمده‌اند.
دریغا جوی قصبه. دریغا سرود سرخوش آب و آن نهالانی که باید امروز درختان ستبری شده باشند.
آه به راستی وقتی که نام رفیقان و همکلاسان خودم را می‌برم شکفته می‌شوم! گویی آنها شادمانی ذات و ضمیر من شده‌اند.
آنها تداعی پرواز معصومیت ایّامی هستند که جوانی نام دارد. آنها اشک‌های سایه و بصیرت آرا‌م‌‌منند.
آنها آرزوی محال و دوردستی بوده‌اند که اینک در یک ابتکار بسیار قشنگ و پر از تحسینِ اداره آموزش و پرورش سبزوار، به منصة ظهور می‌آیند.
 آنها چشمة جوشان آرزو و نظر محبت خدایند که در میانِ باغ‌هایِ زمان، پیر شده‌اند و چقدر روشن و صریح می‌نمایند.
 اینها چهره‌هایی هستند که انگار در بهار کوچک عمر و در فرصت باریک باغ می‌خواهند جزء خاطره‌های ما شوند.
چقدر با آنها از کوچه‌های پُر ماه گذر کرده‌ام. چقدر در بیشه‌های خیال به دنبال آنها بوده‌ام و چقدر خوشحالم که در حضور بُرومند آنها بگویم که نانِ ارزان را هیچگاه تنها برای خودم نخواسته‌ام و اینها همه از معجزة امانِ امید آنها بوده‌ است.
 انسان‌هایی که احساس می‌کنم نیروی جهانند و این نیرو، همیشه با من است. و یک نوع ایستادگی در مقابل زوال را، نوید می‌دهد و چنین است که حضور این انسان‌ها در این روز معنی یاب می‌شود که این خود، مژدة یک ارتقاء است.
حضور آنها بار دیگر به ما آموخت تا هیچگاه پرنده بودنِ خودمان را فراموش نکنیم و به تأسی از سخن امام محمد غزالی بگوییم که: علمِ شکر، شناخت نعمت است. و شناخت نعمت شما، آموزگاران ارجمند، تَلمیذِ ارادتی است که بر همة ما محصلین دبیرستان ابن‌یمین ، یک فریضیه است. این فریضیه همیشه باد .
نویسنده : حسین خسروجردی


گفتنی است شما مخاطبانگرامی نیز می توانید با ارسال عکس ها ، خاطرات خود از معلمان ، هم کلاسی ها و به طور کل مطالب مربوط به ایام تحصیلتان به مجله اینترنتی اسرارنامه ، پیشاپیش به استقبال گرامیداشت روز معلم بروید.




کوچه پس کوچه پیوندها
کلیک کنید:
دمی با استاد محمدتقی محفوظی معلم پیش کسوت و فعال فرهنگی سبزوار

ای دبستانی ترین احساس من / یادها و خاطره هایی از دبستان قدیمی روستای بهمن آباد

قصه فراموش شدگان/ نگاهی به وضعیت معلمان بازنشسته سبزواری

آشنایی با مرحوم شیخ حسن داورزنی ادیب و معلم پیش کسوت خطه سربداران

نظر شما؟
نام:
ايميل:
وب:
عدد روبرو:


مصطفي برزوئي | ايميل
0 مخالف 1 موافق
باشگاه دانشجویان دانشگاه آزاد سبزوار- سالهای بین 78 تا 81 در سایت www.rahagoo.com در بخش گروهها راه اندازی شده و پذیرای همه دوستان این دوره تحصیلی می باشد. لطفا به دوستان خود اطلاع داده و همكاری صمیمانه ای را رقم بزنید. پیشاپیش از بذل عنایت شما سپاسگزارم. درضمن من خودم در دبيرستان ابن يمين درس خوانده ام

24 فروردين 1392 - ساعت 11:53

اسرارنامه: با سلام و سپاس خدمت شما دوست و همشهری گرامی.
اسرارنامه برای پیدا کردن وبسایت شما به آدرسی که معرفی کردید ، مراجعه کرد ، اما موفق نشدیم شما را پیدا کنیم.
لطفاً آدرس اینترنتی صفحه کاریتان را دقیق تر ارسال نمایید.
پیروز باشید...

من خودم مدرسه ابن یمین درس خوندم. اینم بگم که سیمین فامیلمه . باز نگید این سیمین خانم کیه که تو مدرسه پسرونه درس خونده.
تو دوران مدرسه بچه ها همیشه به خاطر فامیلم دستم می انداختن اما اکثرا دوستان خوبی داشتم.خیلی از اون موقع که ابن یمین بودم فاصله نشده .تقریبا 14، 15 سال قبل ولی واقعاً با خوندن این مطلب دلم تنگ شد. دم نویسنده گرم.فکر کنم از جای قبلیش الآن تغیر کرده. ولی مدرسه خوبی بود.بچه ها و معلماش یک سطح بالاتر از بقیه مدارس دولتی بودن.
اگه عکسی چیزی دارید از مدارس قدیمی سبزوار بزارید خیلی با حال تر میشه روز معلمم پیشاپیش تبریک میگم

21 فروردين 1392 - ساعت 11:41

اسرارنامه: با سلام و سپاس از حضور و نظر لطف شما دوست و همشهری گرامی.
پیروز باشید...

• کدام یک از مطالب اسرارنامه را بیشتر می پسندید؟







تبليغات